Instrumentarium

Podstawowym instrumentem Stacji jest 60-cm teleskop Cassegraina, produkcji Carl Zeiss Jena o efektywnej ogniskowej 7500mm.  Pracuje on nieprzerwanie od 1973 roku. Teleskop wyposażony jest w cienką kamerę CCD Tektronix o wysokiej wydajności kwantowej i rozmiarach 512×512 pikseli. Niegdyś pozwalało to otrzymywać rozsądnej jakości fotometrię obiektów 19 wielkości gwiazdowej (zdrowe ludzkie oko widzi do 6 wielkości gwiazdowej), obecnie jednak efektywny zasięg zmalał do około 16-17 mag z uwagi na przejściowy brak precyzyjnego autoguidera. Pole widzenia kamery wynosi ok. 6 minut łuku, co oznacza, że gdybyśmy obserwowali Księżyc, to zobaczylibyśmy jedynie 5% powierzchni jego tarczy.

Surowe obserwacje są zapisywane jako obrazki w formacie FITS. Obserwatorzy mogą na miejscu zredukować dane pakietem IRAF (dostępny jest również pakiet MIDAS), jak również otrzymać gotową fotometrię za pomocą programów DAOphot, DOphot i Allstar. Zarówno surowe obserwacje, jak i gotową fotometrię można zapisać na płytach CD-R/RW lub przesyłać za pomocą internetu.

Parametry teleskopu
Średnica zwierciadła głównego 60 cm
Światłosiła zwierciadła głównego f1:4
Światłosiła układu f1:12,5
Ogniskowa zwierciadła głównego/układu 2,4 m/7,5 m
Pole widzenia teleskopu/kamery 10’/6,5′
Typ/montaż Cassegrain/paralaktyczny
Parametry kamery CCD
Główne CCD Tektronix, model TK512CB 512×512 px + 50 px preskanu
Długość boku piksela 27 μm
Rozdzielczość 0,74”/piksel
Wydajność w maksimum ok. 7000A, 60%-70%
Wzmocnienie (gain) 9,2 e/ADU
Średni szum odczytu (readout noise) 13,7 e
Auto-guider Texas Instruments, model TC-211 192×165 px (chwilowo niesprawny)

Wykorzystywany jest 16-bitowy konwerter A/D, co daje maksymalną ilość zliczeń 65535. Przy typowym seeingu w Polsce rzędu 3,0”, FWHM wynosi ok. 4 pikseli.