Teleskop soczewkowy Grubb. Zabytkowy system optyczny ma ponad 80 lat. Pochodzi z polskiego obserwatorium na górze Pop Iwan (obecna Ukraina).

 

   
Stare kopuły z roku 1952, obecnie wyłączone z użytkowania.

 

         
Kopuła obecnie używanego teleskopu (kolejno: widok od frontu; widok od strony lasu; taras z widoczną kamerą stacji bolidowej; dach kopuły oraz taras widoczny z góry)
Budynek został oddany do użytku w 1973 roku – w 500. rocznicę urodzin Mikołaja Kopernika.

 

   
Kopuła obecnie używanego teleskopu po pracach konserwacyjnych.

 

   
Pokój kontrolny oraz 60-centymetrowe zwierciadło główne (pierwotne) teleskopu.

 

      
Teleskop wraz z montażem.

 

   
Wskaźnik pozycji teleskopu dla deklinacji.

 

   
Zwierciadło wtórne teleskopu.

 

Zakończenie drogi optycznej teleskopu.
W zależności od konfiguracji zebrane światło może zostać skierowane do kamery CCD lub okularu.
Pomarańczowe rury dostarczają chłodziło (glikol) do kamery, obniżenie temperatury matrycy pozwala na ograniczenie szumów termicznych.

 

   
Teleskop widziany z zewnątrz.

 

   
Budynki użytkowe – po lewej: budynek A – znajduje się w nim sala wykładowa, oraz pomieszczenia biurowe i biblioteka;
po prawej: budynek B służy astronomom do wypoczynku po nocnych obserwacjach.

 

   
Zajęcia finansowane ze środków Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci – na górze warsztaty w grudniu 2015, na dole staż w sierpniu 2016.

 

Wykład prowadzony w ramach projektu „Polska Akademia Dzieci” pod tytułem „Wszystko wokół się kręci”.

 

Wykład dla Nadwiślańskiego Uniwersytetu Dziecięcego.

 

      
Zajęcia popularyzatorskie z najmłodszymi.

 

Teleskop Grubb na tle nieba o zmierzchu (długa ekspozycja).

 

dr hab. Wojciech Krzemiński, prof. CAMK PAN (1933-2017) pozujący z teleskopem Grubb.
Jeden z najbardziej znanych na świecie polskich astronomów.
Fot. Ewa Zegler-Poleska, 4 czerwca 2011